God is an invisible God. Kung hindi siya magpapakita sa atin, hindi natin siya makikita. Pero sa kanyang kabutihan hinayaan niya na makita ng tao ang ilang aspeto ng pagka-Diyos ng Diyos. Kay Adam. Kay Abraham. Kay Isaac. Kay Jacob. At dito kay Moses. At ngayon, we have the fullness and sufficiency of God’s self-revelation in Scripture. Hindi na natin kailangang maghintay ng burning bush para makita ang Diyos. As we read the Scripture, nakikita natin (through the eyes of our faith) si Cristo. God’s self-revelation in Christ is a much better than the burning bush of Moses.
Part 2 – Nasaan ang Tagapagligtas? (Ex. 2)
At habang pinapakinggan natin ang mga nangyari sa kuwentong ito, we cannot help but remember kung paanong ito ay tungkol kay Cristo. Because Moses is not our savior, and ultimately, he’s also not the savior of Israel. “Jesus is considered worthy of more glory than Moses” (Heb. 3:3 CSB). So as we listen to this story, we focus our minds and our hearts on Christ our Savior.
Part 1 – “Habang Inaapi, Lalong Dumarami” (Ex. 1)
Itong Exodus chapter 1 na focus natin ngayon ay nagsisilbing mahalagang paalala na ang kuwento ng Israel ay kuwento rin ng bawat isa sa atin na nakay Cristo. At kung hanggang ngayon ay wala ka pa kay Cristo, ang kuwentong ito ay nag-aanyaya sa ‘yo na maging bahagi rin ng kuwentong ito. There is no other story worth living for.
Our Afflictions and the Faithfulness of God (Psalm 119:73-80)
Ang Diyos na ating Ama ang may hawak ng lahat ng nangyayari sa buhay natin at gumagawa siya para tuparin ang kanyang magandang layunin sa kanyang mga anak—even using the hardest of our afflictions to that end. “In faithfulness you have afflicted me” (Psa. 119:75). Kahit na yung mga afflictions na yun ay hindi mabubura ang faithfulness ng Diyos. Yun nga ang marka na tapat ang Diyos sa kanyang pangako na tatapusin ang mabuting bagay na sinimulan niya sa buhay natin.