Part 4 – Pride and Humility (Daniel 4)

Ang dali sa atin na ibaling ang paningin natin palayo sa Diyos as our only source of security in this world. Dahil alam ng Diyos na hindi ‘yan makakabuti sa kanyang mga anak, gagawin niya ang lahat ng magagawa niya—and he is Almighty God!—para magkaroon tayo ng tamang pagkakilala sa sarili natin at sa mga taong tinitingala natin, at tamang pagkakilala naman sa Diyos, to turn our eyes away from human kings to God our Savior-King.

Part 2 – A Tale of Two Kingdoms (Daniel 2)

Binigyan tayo ng Diyos na kapangyarihan to be his kingdom representatives, or ambassadors kumbaga, dito sa mundong ito. But we tend to be passive and fearful. Pero hindi pwedeng wala tayong gagawin. Hindi tayo dapat mag-give in sa passivity and fear. So, where do we get the power and wisdom and courage to act para samantalahin ang anumang opportunities na ibinigay sa atin ng Diyos to make a difference sa society natin?

Part 1 – Non-Compromising Faithfulness (Daniel 1)

Nadidiscourage tayo—na nauuwi sa kumpromiso ng ating pananampalataya—kapag hindi natin nakikita o nakakalimutan natin ang ginagawa ng Diyos sa mga nangyayari sa buhay natin at sa bansa natin. Kung ang approach natin sa story ni Daniel ay mali, we will miss this big theological point tungkol sa ginagawa ng Diyos. Dapat magkaroon tayo ng God-centered perspective sa pagbabasa ng story na ‘to.

Ang Puso sa Pagboto

Sa tingin ko, bukod sa pag-usapan natin kung sino ang iboboto, may mas mahalagang tanong na akma sa atin. Paano ako boboto? O, ano ang kalagayan ng puso ko sa pagboto o pagpili ng iboboto? Kung tutuusin kasi, di naman natin hawak ang puso at buhay ng mga kandidatong iyan. And we are not responsible for their actions. Pero ang may pananagutan tayo ay sa sarili nating puso, sarili nating karakter. Sa panahon bang ito ng eleksiyon, nakikita sa atin ang tunay na katangian ng isang tagasunod ni Cristo? O katulad din tayo ng karaniwang mga Filipino?

Sa pagboto, anu-anong katangian o kalagayan ng puso ang dapat na makita sa atin?