Sino si Jesus?

Anuman ang iniisip mo tungkol kay Jesus, hindi maitatanggi ang kahalagahan at epekto ni Jesus sa kasaysayan ng mundo. Maraming nagsasabi na kilala nila si Jesus, pero tama nga ba ang pagkakilala nila kay Jesus? Heto ang isang maikling panimula tungkol sa kung sino si Jesus, ano ang mensahe niya, ano ang ginawa niya, at ano ang kahalagahan niya sa buhay natin.

Part 18: Pahinga at Pag-asa para sa mga Anak ng Diyos (Ex. 20:8–11)

Lahat tayo ay napapagod at naghahanap ng kapahingahan. Physically, yes. Pero ang puso rin natin ay napapagod. Pinanghihinaan tayo ng loob. Kaya kailangan natin ang kapahingahan at pag-asang kay Cristo lang matatagpuan. Bawat isa sa atin ay kailangan nating tanungin ang sarili natin kung nasaan nga ba ang kapahingahan at pag-asang kailangan natin. Kay Cristo ba natin ‘yan hinahanap o hinahanap natin sa ibang bagay outside of Christ?

Part 17: Ang Sampung Utos (Ex. 20:1–21)

As we take a look at Exodus 20, ang prayer ko ay mabago itong mga karaniwang attitude na meron tayo tungkol sa mga utos ng Diyos, particularly itong Sampung Utos. Mangyayari ito kung hindi lang tayo nakafocus sa bawat isa sa sampung utos (law) kundi maging sa konteksto o sa kuwentong kinapapalooban nito (narrative context). Hindi lang ito tungkol sa kung ano ang dapat nating gawin, kundi tungkol sa ano ang ginagawa ng Diyos at gagawin ng Diyos na konektado dito.

Part 16: Pagharap sa Diyos na Banal (Ex. 19:1-25)

Ang isang Kristiyano ay isang anak ng Diyos. Meron tayong relasyon sa Diyos. Nagsasalita ang Diyos. Nakikinig tayo. Nag-uutos ang Diyos. Sumusunod tayo. Nilikha at iniligtas tayo ng Diyos. Sumasamba tayo. Meron tayong ugnayan sa Diyos. Pero naiintindihan ba talaga natin kung anong klaseng relasyon meron tayo sa Diyos? Take for example itong ginagawa natin every Sunday morning. Hindi lang ito pagtitipon ng mga tao. It is more than just a gathering. Ito ay pagsamba sa Diyos, pagharap sa Diyos, an encounter with God. Nakikinig tayo ng salita niya, inaawitan natin siya, nananalangin tayo sa kanya. Naiintindihan ba talaga natin ang ginagawa natin kapag natitipon tayo at sama-samang haharap sa Diyos?‌