[Ang study guide na ito ay translation ng 7-week study guide na Growing One Another: Discipleship in the Local Church na isinulat ni Bobby Jamieson. Ito ay isinalin sa Filipino ni Jodi Parfan.]

GETTING STARTED

Ang isang marathon ay tumatagal lamang ng apat o limang oras, pero may nagsabi sa akin na ang ilang oras na iyon ay parang napakatagal kung ikaw ay nasa kalagitnaan niyon. Hindi lang iyon, pero para maging successful sa pagtakbo sa marathon, kailangan mo pang magsanay nang ilang buwan para makuha ng katawan mo ang kinakailangang tatag at lakas.

Sa karera man o sa training, kailangang ituon ang paningin sa finish line para matapos ang isang napakahirap na gawain tulad ng isang marathon.

1. Isipin mo ang isang matagal at mahirap na project na ginawa mo. Ano ang end goal mo o inaasahan mong mangyari pagkatapos? Paano nakaimpluwensya sa klase ng iyong pagtatrabaho ang pagnanais mong makamit ang goal na iyon?

MAIN IDEA

Sa huli, gagawin ng Diyos na ganap ang kabanalan ng lahat ng mananampalataya. Ang tiyak na pag-asang ito ay nagpapasigla at nagpapalakas sa ating pagsisikap na lumago sa kabanalan at tumulong din sa paglago ng iba sa kasalukuyan.

DIGGING IN

Sa Colosas 1:24–26, sinabi ni Pablo na nagagalak siya sa kanyang paghihirap alang-alang sa mabuting balita na noon ay inilihim ngunit ngayo’y inihayag na sa mga hinirang ng Diyos. Sabi niya,

Nagagalak ako sa aking paghihirap alang-alang sa inyo, sapagkat sa pamamagitan nito’y naipagpapatuloy ko ang paghihirap na kailangan pang gawin ni Cristo para sa iglesya na kanyang katawan. 25 Ako’y naging lingkod nito nang piliin ako ng Diyos upang ipahayag sa inyo ang kanyang salita, 26 ang hiwaga na sa mahabang panahon ay inilihim sa maraming sali’t saling lahi, ngunit ngayo’y inihayag na sa kanyang mga hinirang. 27 Niloob ng Diyos na ihayag sa kanila kung gaano kadakila ang kamangha-manghang hiwagang ito para sa mga Hentil na walang iba kundi si Cristo na nasa inyo. Siya ang ating pag-asa na tayo’y makakabahagi sa kaluwalhatian ng Diyos. 28 Iyan ang dahilan kung bakit ipinapangaral namin si Cristo. Ang lahat ay aming binabalaan at tinuturuan nang may buong kaalaman upang maiharap namin sa Diyos ang bawat isa nang ganap at walang kapintasan dahil sa kanilang pakikipag-isa kay Cristo. 29 Ito ang aking pinagsisikapang matupad sa pamamagitan ng kalakasang kaloob sa akin ni Cristo. (Col. 1:27–29)

1. Ano ang hiwaga na ngayo’y inihayag na sa mga hinirang ng Diyos (v. 27)?

2. Sino ang ipinapangaral ni Pablo? Paano niya ipinapangaral si Cristo (v. 28)?

3. Ano ang layunin ni Pablo kung bakit ipinapangaral niya si Cristo (v. 28)?

4. Paano magsikap si Pablo para maiharap ang bawat isa nang ganap at walang kapintasan dahil sa kanilang pakikipag-isa kay Cristo (v. 29)?

Kapag sinabi ni Pablo ang tungkol sa paghaharap sa bawat isa na ganap kay Cristo, tinutukoy niya ang araw ng paghuhukom. Sa araw na iyon ang lahat ng sumasampalataya kay Cristo ay haharap sa Diyos na ganap ang katuwiran. Hindi natin makakamit ito sa mundong ito. Napag-aralan natin sa nakaraang lesson na may kasalanang mananatili sa atin habang tayo ay nabubuhay. Pero sa huling araw, lahat tayo ay magiging ganap kay Cristo.

Gayunman hindi sinabi ni Pablo na “Huwag mo nang isipin yan ngayon kasi magiging ganap ka naman sa huling araw.” Sa halip, kabaligtaran pa ang sinabi niya! Dahil alam niya na ang mga mananampalataya ay magiging ganap sa huling araw, nagsusumikap siya at nagtitiis ng paghihirap sa lakas na kaloob ng Diyos.

5. Ano ang itinuturo nito tungkol sa hinihingi sa atin sa discipleship, ito man ay sa pagsisikap nating lumago kay Cristo at sa pagtulong natin sa paglago rin ng iba?

6. Kung tayo ay magsisikap para maiharap ang bawat isa na ganap kay Cristo, bakit parehong mahalaga ang “pagpapaalala” at “pagtuturo”? “Ano ang mga bagay na dapat nating ipaalala at ituro sa isa’t isa?”

Ang sinabi ni Juan sa 1 Juan 3 ay akma sa sinabi ni Pablo tungkol sa layunin at mithiin ng kanyang ministry. Sabi ni Juan,

Tingnan ninyo kung gaano kalaki ang pag-ibig sa atin ng Ama! Tinatawag tayong mga anak ng Diyos, at iyon nga ang totoo. Ang dahilan kung bakit hindi tayo nakikilala ng mga makasanlibutan ay hindi nila kinikilala ang Diyos. 2 Mga minamahal, mga anak na tayo ng Diyos ngayon, ngunit hindi pa nahahayag ang magiging kalagayan natin. Ngunit alam nating sa pagdating ni Cristo, tayo’y magiging katulad niya, sapagkat makikita natin kung sino talaga siya. 3 Kaya’t ang sinumang may ganitong pag-asa kay Cristo ay nagsisikap na maging malinis tulad niyang malinis.

7. Ano ang ginawa ng Diyos sa atin para ipakita ang pagmamahal niya sa atin (v. 1)?

8. Bakit hindi tayo kilala ng sanlibutan? Bakit ito dapat maging kaaliwan at pampalakas ng loob natin (v. 1)?

9. Ano ang mangyayari sa atin sa pagdating ni Cristo? Bakit (v. 2)?

10. Ano ang ginagawa ng lahat ng may ganitong pag-asa kay Cristo (v. 3)?

11. Base sa talatang ito at sa nauna, paano ka tutugon sa nagsabi ng ganito, “Kung lilinisin naman tayo ng Diyos mula sa ating mga kasalanan sa huli, bakit pa natin kailangang intindihin iyon ngayon? Bakit hindi na lang tayo mamuhay kung paano natin gusto tutal gagawin naman tayong perpekto ng Diyos sa huli?”

12. Ano ang ilang dahilan ng panghihina ng loob sa pagiging tagasunod ni Jesus? Paano magpapalakas ng loob at magpapatibay ng pag-asa natin ang talatang ito habang tayo ay nagsusumikap sa paglago kay Cristo at sa pagtulong natin sa paglago rin ng iba?

13. Ano ang magagawa mo para lumago ka bilang disciple, at matulungan ang iba na lumago din, sa pamamagitan ng pamumuhay araw araw ayon sa pag-asa ng kaluwalhatian?

TEACHER’S NOTES FOR WEEK 7

DIGGING IN

1. Ang hiwaga na ngayon ay nahayag na sa mga mananampalataya ay “si Cristo na nasa inyo. Siya ang ating pag-asa na tayo’y makakabahagi sa kaluwalhatian ng Diyos” (Col. 1:27). Ang kamatayan at muling pagkabuhay ni Cristo ay may dulot na bagong realidad sa ating mga mananampalataya – ang realidad na dati ay anino lamang noong panahon ng Lumang Tipan. Si Cristo ngayon ay nananahan sa atin, isang patikim ng kaluwalhatian na tiyak na naghihintay sa atin.
2. Ipinapangaral ni Pablo si Cristo (v.28). Ginagawa niya ang pangangaral na ito sa pamamagitan ng pagpapaalala at pagtuturo nang may buong kaalaman (v. 28).
3. Ipinapangaral ni Pablo si Cristo, pinapaalalahanan at tinuturuan nang may buong kaalaman upang maiharap sa Diyos ang bawat mananampalataya ng ganap at walang kapintasan dahil sa kanilang pakikipag-isa kay Cristo (v. 28). Nagsisikap si Pablo na akayin ang mga mananampalataya sa pagiging ganap kay Cristo bilang paghahanda sa huling araw, kung kailan tatapusin ng Diyos ang pagpapabanal na sinimulan niya sa buhay na ito.
4. Upang iharap ang bawat isa na ganap kay Cristo, sinabi ni Pablo na siya ay nagsisikap sa pamamagitan ng kapangyarihang kaloob sa kanya ni Cristo (v. 29). Samakatuwid, nagtatrabaho siya ng buong pagtitiyaga sa abot ng kanyang makakaya. Para kay Pablo, kailangan niyang ibigay ang lahat ng kanyang makakaya upang matulungan ang ibang Cristiano na lumago sa pagsunod kay Cristo – at handa siyang ibigay ang kanyang sarili para sa gawaing ito.
5. Itinuturo nito na ang discipleship ay nangangailangan ng patuloy, matiyaga at masigasig na pagsusumikap. Hindi ito madali! Walang sinuman sa atin ang automatic na naging banal. Kailangan nito ang patuloy na pagtityaga sa biyaya ng Diyos para mapaglabanan ang kasalanan at lumago sa kabanalan. At kailangan din ng biyaya ng Diyos para matulungan natin ang iba na gawin din ito.
6. Kung tayo ay gagawa para maiharap ang bawat isa na ganap kay Cristo, mahalaga ang pagpapaalala dahil ang kasalanan ay isang mapanganib na kaaway na nananatili pa rin sa atin at gumagawa para tayo ay gawing alipin ng kasamaan. Sabi sa aklat ng Hebreo na ang kasalanan ay madaya at maaaring magdulot na mawalan tayo ng pananampalataya at tumalikod sa Diyos na buhay (Heb. 3:12-13). Kaya nga kailangan natin ang paalala tungkol sa kapangyarihan ng kasalanan, ang pandaraya at paninirang maidudulot nito. At ang pagtuturo ay mahalaga dahil ang personal na pagbabago ay mangyayari habang binabago ng Salita ng Diyos ang ating mga pag-iisip (Rom. 12:1-2). Maraming magagandang sagot tungkol sa mga bagay na dapat nating ipaalala at ituro sa isa’t isa.
7. Ang ginawa ng Diyos para ipakita ang kanyang pag-ibig sa atin ay ginawa niya tayong kanyang mga anak (v. 1).
8. Hindi tayo kilala ng mundo dahil hindi rin nito kilala si Jesus (v. 2). Ibig sabihin ay hindi nito kinilala at tinanggap siya bilang Anak ng Diyos. Dapat itong maging comfort at encouragement sa atin dahil kapag naranasan natin ang rejection at pag-uusig, alam natin na ganun din ang ginawa nila kay Jesus, at dapat nating asahan ang parehong pagtrato na ginawa nila kay Jesus. Unang naranasan ito ni Jesus bago pa tayo, at siya ay maawaing helper at comforter sa atin kapag dumaan tayo sa mga pagsubok.
9. Kapag nahayag na si Cristo, magiging katulad na niya tayo dahil makikita na natin siya ng mukhaan (v. 2). Hindi ibig sabihin nito na tayo ay magiging Diyos din tulad niya, kundi magiging ganap na ang ating kabanalan katulad niya.
10. Lahat ng umaasa kay Cristo ay nagsisikap na maging malinis ang pamumuhay tulad ni Cristo (v. 3).
11. Base sa talatang ito, ang naaangkop na sagot ay tulad nito, “Bilang mga Cristiano, tayo ay itinuring na matuwid sa paningin ng Diyos sa pamamagitan lamang ng pananampalataya na nagiging dahilan ng pagsisikap nating mamuhay sa katuwiran, dahil alam na nating tayo ay pinawalang-sala na ng Diyos. Gayundin, ang katiyakan na tayo ay magiging ganap pagdating ng araw ay nagpapasigla sa ating pagsisikap na lumago sa kabanalan. Hindi lang iyon, alam natin na ang mga nagsisikap lamang na mamuhay sa kabanalan ang maluluwalahati sa huling araw (1 Cor. 6:9-11).

12–13. Maaaring magkakaiba ang mga sagot.